دیشب شب رویای تو بود و تو نبودی

              در گوش من آوای تو بود و تو نبودی

               دل زیر لب آهسته تمنای تو می کرد

                       در حسرت ایمای تو بود و تو نبودی

                      نقاشی دریا که کشیدم تک وتنها

                              محتاج تماشای تو بود و تو نبودی

                                      صد قافیه زد دل به هوای سر کویت

                                               دل وسعت دریای تو بود و تو نبودی

                                                          دیشب که گل از آیینه ی ماه گل انداخت

                                                            در فکر تمنای تو بود و تو نبودی

       دوباره دل هوای با تو بودن کرده

          نگو این دل دوری عشقت رو باورکرده 

              دل من خسته از این دست به دعاها بردن

                  همه آرزوهام بارفتن تو مردن

                      حالا من یه آرزو دارم به سینه

                          که دوباره چشم من تو رو ببینه

                              واسه پیدا کردنت تن به دل سحرا می دم

                                  آخه تو رنگ چشمات قیمت دنیا رو دیدم

                                       توی هفت آسمون تو تک ستاره منی

                                             به خدا ناز دو چشمات رو به دنیا نمی دم

                                                   حالا من یه آرزو دارم تو سینه 

                                                        که دوباره چشم من تو رو ببینه

                                                             دل من خسته از این دست به دعاها بردن

                                                                 همه آرزوهام با رفتن تو مردن 

                                                                      حالا من یه آرزو دارم تو سینه 

                                                                           که دوباره چشم من تورو ببینه

                                                                                 تو رو ببینه ... .

     توی ساحل روی شن ها قایقی به گل نشسته

       یکی با چشم های گریون گوشه ای تنها نشسته

         نگاه پر اضطرابش به افق به بی نهایت

           ساکت اما توی قلبش داره یک دنیا شکایت

              تو چشماش حلقه اشکه توی قلبش غم دنیا

                منتظر به راه یاره تا بیاد امروز و فردا

                  باورش نمی شه عشق و همه دنیاش زیر آبه 

                     تنها مونده توی ساحل زندگی براش عذابه

                       خاطرات لب دریا دیگه از یادش نمی ره

                         همه دنیاش زیر آب و خودشم به غم اسیره

                            دست بی رحم زمونه عشقش رو برده به دریا

                              حالا از خودش می پرسه میادش آیا و آیا

                               عاشقی که تنها باشه توی دنیا نمی مونه                                 

                                 دل عاشق رو شکستن شده کار این زمونه

                                                                          از غم دوری می میره ...       

 تاخیر من نه اینکه مرا شعر تازه نیست

                                                  من از تو می نویسم و این کیمیا کم است ...

                      شب از شبهاي بی رحمی است 
                                                         از آن همدرد و با من مهربان شبهاي شك آور 
                                                  ملول و سخته دل گريان و طولاني 
                                شبي كه در گمانم من كه آيا بر شبم گريد ،چنین همدرد                                                      و يا بر بامدادم گريد ، از من نيز پنهاني
                                                                    من اين مي گويم و دنباله دارد شب 
                                                                          خموش و مهربان با من 
                                     به كردار پرستاري سيه پوش پيشاپيش ،‌ دل بركنده ازبيمار 
                                                                نشسته در كنارم ، اشك بارد شب 
                                                                     من اينها گويم و دنباله دارد شب ...

 

در اندرون من خسته دل ندانم کیست     

                                                         که من خموشم او در فغان و در غوغاست ...

این نغمه ی آشنایی بوی کدامین غریب است                   امشب از این کوی بن بست با پای سر می توان رست ...